Biografía

Cristina Pato (Ourense, 1980)
Artista e Educadora Interdisciplinaria.
Membro e Asesora de Educación do Silk Road Ensemble de Yo-Yo Ma
Blodgett Distinguished Artist in Residence na Universidade de Harvard (Departamento de Música).

Aclamada pola crítica internacional como maestra gaiteira, pianista clásica e educadora apaixonada, Cristina Pato leva unha activa vida profesional adicada ao intercambio cultural e a crear novos camiños para o seu instrumento único. A súa carreira dual tena levado a grandes escenarios de todo o mundo, incluindo xiras regulares polos EE.UU. e Europa, e outras esporádicas por India, Jerusalem, Angola, China, Korea, México, Turquía e a súa España natal. É membro activo do Silk Road Ensemble de Yo-Yo Ma e actúa como asesora de educación para o Silkroad Project.

En 1998, Cristina Pato convertiuse na primeira muller gaiteira en publicar un disco en solitario, e dende entón ten colaborado con artistas de World Music, jazz, música clásica e música experimental (incluindo Chicago Symphony, Yo-Yo Ma, Arturo O’Farril, New York Philharmonic, Paquito D’Rivera e os bailaríns Damian Woetzel e Lil’ Buck).

O seu poderoso estilo único e inconfundible, cheo de paixón e enerxía, foi aclamado polo New York Times como “unha virtuosa explosión de enerxía”; O Wall Street Journal nomeouna “un dos mestres vivos da gaita”. Cristina Pato fusiona influencias da música latina, o jazz, pop e música contemporánea, e emprega toda a súa arte e virtuosismo para dar vida á súa visión musical.

Cunha carreira discográfica que comezou aos 12 anos, Cristina Pato ten lanzado e producido seis discos como gaiteira solista e dous como pianista. Ademais, ten colaborado en máis de corenta gravacións como artista invitada, incluindo o album gañador dun Grammy Yo-Yo Ma and Friends: Songs of Joy and Peace (SONY BMG 2008) e o album de jazz Miles Español: New Sketches of Spain (Entertainment One Music, 2011). Tamén ten un papel destacado no documental The Music of Strangers: Yo-Yo Ma and The Silk Road Ensemble dirixido polo gañador dun Oscar da Academia Morgan Neville.

Cristina Pato ten dado máis de 600 concertos coa súa propia banda, moitos deles gravados e emitidos por medios de comunicación tales coma a RAI, BBC, TVG, CNN e RTVE, e a súa obra ten sido eloxiada por xornais e revistas tales como The New York Times, El País, El Correo Gallego, Downbeat Magazine ou The Wall Street Journal.

Doutorada en Musical Arts in Collaborative Piano pola Mason Gross School of the Arts da Rutgers University (EE.UU.), onde se lle concede a Edna Mason Scholarship e o premio Irene Alm Memorial Prize á excelencia como investigadora e intérprete. Cristina Pato posúe a Titulación Superior de Piano, a Titulación Superior de Teoría da Música e a Titulación Superior de Música de Cámara, todas elas polo Conservatorio de Música do Liceu de Barcelona. Ademais, realizou o Master en Artes Dixitais (Música Dixital) da Universitat Pompeu Fabra de Barcelona.

Cristina traballa como Asesora de Educación de Silkroad, colaborando estreitamente na planificación de residencias e actividades educativas, entre elas a colaboración multianual coa Universidade de Harvard. Ten actuado coma ponente, mentora e profesora en varios proxectos que o Silk Road Ensemble está desenvolvendo coa Escola de Negocios de Harvard e a Escola de Educación de Harvard, incluindo The Arts and Passion-Driven Learning Summer Institute para artistas e educadores. A súa firme crenza no poder das artes na educación para beneficio do ecosistema social levárona a crear a súa propia conferencia sobre artes en educación en Galicia, un festival multidisciplinar, e a escribir unha columna quincenal para o xonal El Correo Gallego.

En 2012 Cristina escribe “My Lethe Story: The River of Forgetfulness”, unha peza narrativa de música de cámara encargada por Silkroad e estreada na Universidade de Harvard nunha sesión que incluía un debate co neurólogo Dr. Alonso-Alonso. A peza combina a paixón de Cristina pola neurociencia e a historia persoal da perda de memoria da súa nai. Con esa peza, Cristina desenvolveu un novo camiño de entender o poder de combinar artes e ciencias nas institucións académicas e en 2014 foi nomeada Mellon Visiting Artist in Residence para a tempada 2014-2015 no College of Holy Cross. Esta residencia enmarcouse no lanzamento do “Arts Transcending Borders”, unha nova iniciativa deseñada para infundir as Belas Artes e as Artes Escénicas nas vidas académicas dos estudantes e crear novas oportunidades en todo o currículo e a comunidade transcendendo fronteiras culturais, xeográficas e disciplinarias.

En 2014, o seu proxecto pioneiro Gaita and Orchestra Commissioning Project foi cofinanciado pola organización New Music USA para construir un repertorio para gaita e orquestra sinfónica. Dous das obras resultado do proxecto foron xa estreadas na tempada 2015-2016 coa Sphinx Orchestra en Detroit, Chicago Sinfonietta en Chica- go, a Real Filharmonía de Galicia e a Orquestra Simfònica del Vallès en Barcelona.

O seu último album Latina (2015) ten recibido grandes eloxios da crítica, incluindo una recensión cunha puntuación de catro estrelas e media (sobre cinco) da revista Downbeat Magazine. O album, que explora as cadeas da adaptación cultural a través da evolución de patróns rítmicos de 6/8 orixinarios da música latina de Europa levados a América do Sur, ofrece un programa diverso de estilos musicais interpretado por un experto grupo de músicos versados no jazz e a música folclórica, o Cristina Pato Quartet.

En 2016 Cristina foi designada para servir no prestixioso Comité de Artistas da or- ganización Americans for the Arts. Tamén é colaboradora habitual do Vail International Dance Festival e o programa educativo Turnaround Arts do Comité Presidencial para as Artes e Humanidades.

En 2017 Cristina Pato foi nomeada Blodgett Distinguished Artist in Residence na Universidade de Harvard (Departamento de Música).

Cristina Pato reside na ciudade de Nova York dende 2005.

Press Contributions | Colaboracións en Prensa

En Setembro de 2015, Cristina comezou unha nova colaboración co diario “El Correo Gallego” para escribir unha columna titulada enlazARTE, publicada con carácter bimensual.